Արարատի մարզի հյուսիս-արևմուտքում, Երևանից ընդամենը 25 կմ հեռավորության վրա է գտնվում մի բնակավայր, որի անունն իսկ հուշում է նրա էության մասին։

Այն Արարատյան դաշտի  եզակի կետերից է, որտեղ մարդու աշխատասիրության շնորհիվ անապատային հողերը վերածվել են խիտ ու անվերջանալի կանաչ այգեստանների։

Գյուղի վերաբնակիչների մի մասը գաղթել է Արևմտյան Հայաստանից (հիմնականում Վանից և Մուշից) 1915-1920 թվականներին, ինչպես նաև ներգաղթյալներ են եկել Իրանից 1940-ականներին։

Գյուղի կենտրոնում գտնվող Սուրբ Գևորգ  եկեղեցին տեղացիների հիմնական հոգևոր վայրն է, որը վերակառուցվել և ակտիվ գործում է։

Գյուղում կա հուշարձան՝ նվիրված պատերազմում զոհված համագյուղացիներին, որը գյուղի կարևոր հավաքատեղիներից է։

Եթե Հայաստանում հարցնեք, թե որտեղ է աճում ամենահամեղ դեղձը, շատերը չվարանելով կմատնանշեն Կանաչուտը։ Այս գյուղի դեղձն ունի իր «բրենդային» առանձնահատկությունները.

Կանաչուտը գտնվում է ծովի մակերևույթից մոտ 850 մետր բարձրության վրա, որտեղ արևային օրերի քանակը շատ մեծ է։ Սա թույլ է տալիս, որ պտուղը կուտակի բնական շաքարների առավելագույն քանակություն։ Հրաբխային ծագման բերրի հողերը մրգին հաղորդում են յուրահատուկ հանքային համ և խտություն։

Կանաչուտցիները սերունդներով փոխանցվող հմտություններ ունեն։ Դեղձի ծառը համարվում է «կապրիզնի» բույս, բայց այստեղի գյուղացիները գիտեն դրա խնամքի բոլոր նրբությունները՝ սկսած ճիշտ էտից (էտելու ձևից) մինչև ոռոգման ժամանակացույցը։

Կանաչուտի այգիներից հավաքված պտուղն աչքի է ընկնում իր թավշյա մաշկով և վառ երանգներով՝ դեղնանարնջագույնից մինչև բոսորագույն։

Այստեղ մշակվում են ինչպես ավանդական հյութալի դեղձեր (օրինակ՝ «Լոճ» տեսակը), այնպես էլ ժամանակակից, դիմացկուն նեկտարիններ, որոնք հասնում են մինչև ուշ աշուն։

«Կանաչուտի դեղձը» որակի հոմանիշ է։ Այն ունի բարձր արտահանման պոտենցիալ։ Մեծ քանակությամբ արտահանվում է դեպի ԵԱՏՄ երկրներ, հատկապես՝ Ռուսաստան։

Գյուղում և հարակից շրջաններում զարգացած է նաև չրագործությունը։ Կանաչուտի դեղձի չիրը համարվում է դելիկատես՝ շնորհիվ իր բնական քաղցրության (հաճախ պատրաստվում է առանց հավելյալ շաքարավազի)։

Կանաչուտ պետք է այցելել օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին։ Այդ ժամանակ օդը հագեցած է դեղձի քաղցր բույրով, իսկ ճանապարհների եզրերին կարող եք տեսնել թարմ հավաքված բերքի գույնզգույն արկղերը։

Կանաչուտցիները կատակում են, որ իրենց դեղձն այնքան հյութալի է, որ այն ուտելիս պետք է անպայման թաշկինակ ունենալ ձեռքի տակ։

Տեղակայումը.Գտնվում է  Արտաշատից 8 կմ հեռավորության վրա, Երևանին շատ մոտ։

Կոորդինատներ. 40.0014° N, 44.5278° E