Արմեն Արտավազդի Կնյազյանի կյանքի պատմությունը հայրենասիրության, բարձրագույն նվիրումի և անձնազոհության վառ օրինակ է, որը հավերժ կմնա հայ ժողովրդի նորօրյա պատմության հերոսական էջերում:

Նա ծնվել է 1974 թվականի հունիսի 30-ին Խորհրդային Հայաստանի Արտաշատի շրջանի Մխչյան գյուղում։ Մի վայրում, որտեղ արմատավորված ավանդույթներն ու հայրենի հողի հանդեպ սերը դարձան նրա ապագա տեսակի ու աշխարհայացքի ձևավորման հիմնաքարը։

Մխչյանում անցկացրած տարիներին նա կրթվեց և մեծացավ հայկական արժեքներով, որոնք հետագայում ուղեկցեցին նրան կյանքի ամենաբարդ իրավիճակներում և հեռավոր ափերում։

​Դեռևս երիտասարդ տարիքում՝ 1992 թվականին, Արմեն Կնյազյանը տեղափոխվեց Իսպանիայի Թագավորություն և հաստատվեց գեղատեսիլ Լորետ դե Մար (Lloret de Mar) քաղաքում:

Օտարության մեջ նա դրսևորեց իրեն որպես տաղանդավոր, աշխատասեր ու նպատակասլաց անհատականություն՝ հաջողությամբ ծավալելով սեփական բիզնեսը և կայանալով որպես հարգված գործարար։

Ունենալով Իսպանիայի քաղաքացիություն և ապահովված կյանք Եվրոպայում՝ նա երբեք չկտրվեց իր հայրենի արմատներից, չմոռացավ հայ լինելու իր կոչումը և մշտապես կապված մնաց հայրենիքին՝ իր հաջողություններն ու հնարավորությունները ծառայեցնելով հայության հզորացմանը:

​Նրա կյանքում շրջադարձային եղավ 2016 թվականի Ապրիլյան քառօրյա պատերազմը, երբ հայրենիքի անվտանգությանը սպառնացող վտանգն ստիպեց նրան թողնել իր բարեկեցիկ կյանքը, գործերը Իսպանիայում և որպես կամավոր մեկնել Արցախ։

Այդ օրերին Արմենը կանգնեց հայ զինվորի կողքին՝ ապացուցելով, որ աշխարհագրական հեռավորությունն ու սահմանները ոչինչ են, երբ կանչում է հայրենի հողը:

Այդ կամավորական առաքելությունը նրա մեջ էլ ավելի ամրապնդեց Արցախի հետ կապը, որը հետագայում դարձավ նրա սխրանքի և հավերժության գրավականը։

​Երբ 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին սանձազերծվեց 44-օրյա հայ-ադրբեջանական պատերազմը, Արմեն Կնյազյանը կրկին չկարողացավ անտարբեր մնալ։

Նա առաջիններից մեկն էր, ով առանց վարանելու թողեց ամեն ինչ և շտապեց ռազմաճակատ՝ միանալու հայրենիքի պաշտպանության սրբազան գործին։

Պատերազմի ծանր ու դաժան մարտական գործողությունների ընթացքում նա դրսևորեց բացառիկ արիություն, կազմակերպչական տաղանդ և անկոտրում կամք՝ դառնալով ոգեշնչման աղբյուր իր մարտական ընկերների համար։

Նա իր կյանքը նվիրաբերեց հանուն Արցախի ազատության և հայ ժողովրդի գոյատևման՝ մարտի դաշտում կռվելով մինչև վերջին շունչը։

​Արմեն Կնյազյանը հերոսաբար զոհվեց 2020 թվականի հոկտեմբերի 10-ին՝ 46 տարեկան հասակում, մարտական գործողությունների ժամանակ իրականացրած անձնազոհ սխրանքի ընթացքում։ Նրա մարմինն ամփոփվեց Իսպանիայի Լորետ դե Մար քաղաքում, որտեղ նա ապրել ու արարել էր երկար տարիներ, սակայն նրա հոգին ու անունը հավերժ մնացին հայկական լեռներում։

Հայրենիքին մատուցած բացառիկ ծառայությունների, ցուցաբերած արիության ու անձնական խիզախության համար Արմեն Արտավազդի Կնյազյանին հետմահու շնորհվեց Արցախի բարձրագույն «Արցախի հերոս» կոչումը, ինչպես նաև նա պարգևատրվեց «Ոսկե արծիվ» շքանշանով և «Արցախի վարչապետի հուշամեդալով»։

Նրա հիշատակը հավերժ է, իսկ անցած ուղին՝ փառապանծ դասագիրք գալիք սերունդների համար։