Գետափնյան Արարատի մարզի (Մասիսի շրջան) ամենահետաքրքիր բնակավայրերից է, որի կյանքն անդադար պտտվում է Հրազդան գետի շուրջ։

Գյուղի պատմությունը սերտորեն կապված է 20-րդ դարի սկզբի միգրացիոն գործընթացների հետ։

Բնակավայրը հիմնադրվել է 1897 թվականին։

Բնակիչների մեծ մասը գաղթել է պատմական Հայաստանի Սուրմալուի գավառի գյուղերից (որն այժմ Թուրքիայի կազմում է՝ Արարատ լեռան փեշերին)։

Մինչև 1978 թվականի հունվարի 25-ը գյուղը կոչվել է Աղջաղշլաղ (թուրքերենից թարգմանաբար նշանակում է «սպիտակ ձմեռանոց»)։ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի հրամանագրով այն վերանվանվել է Գետափնյա՝ իր տեղադիրքի պատճառով։

​Գյուղի բնակչությունը կազմում է մոտ 2,500-2,700 մարդ։ Բնակչությունը միատարր է՝ հայեր։ Մարդիկ հայտնի են որպես պահպանողական, աշխատասեր և հյուր 63 44ասեր համայնք։

Գյուղն աչքի է ընկնում իր գյուղատնտեսական ակտիվությամբ։

Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է բանջարաբուծությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։

Գետափնյան ունի միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն, բժշկական ամբուլատորիա և կապի հանգույց։

Գյուղի ամենակարևոր կառույցը Հրազդան գետի վրայով անցնող կամուրջն է։ Այն կապում է գյուղը Մասիս-Երևան մայրուղուն։ Քանի որ կամուրջը հաճախ է վնասվում գետի վարարումներից, այն դարձել է գյուղի «այցեքարտը» լրահոսում։ 2024 թվականին այն ենթարկվել է լուրջ վթարի, ինչը մեծ դժվարություններ է ստեղծել բնակիչների համար։

Եթե չլիներ Հրազդան գետը, այս բնակավայրը չէր ունենա ո՛չ իր ներկայիս տնտեսական հզորությունը, և ո՛չ էլ իր անունը։

Տեղակայումը. 
Արարատի մարզ, Մասիսի տարածաշրջան, Հրազդան գետի ձախ ափին։

Հեռավորություն. Երևանից 12 կմ, Մասիսից 3 կմ։

​Կոորդինատներ. 40.1105° N, 44.4284° E