Լուսաշողի Սուրբ Սարգիս եկեղեցին Արարատի մարզի և ընդհանրապես հայկական հոգևոր ժառանգության ուշագրավ կոթողներից է։ Այն հայտնի է ոչ միայն իր ճարտարապետությամբ, այլև իր տեղանքի խաղաղությամբ ու պատմական շերտերով։

Լուսաշողի Սուրբ Սարգիսը թվագրվում է 19-րդ դարով (հիմնականում հիշատակվում է 1890-ական թվականները)։ Այն կառուցվել է որպես գյուղական եկեղեցի՝ տեղի բնակչության հոգևոր կարիքները հոգալու համար։

​Խորհրդային տարիներին, ինչպես շատ այլ եկեղեցիներ, այն չի գործել և օգտագործվել է որպես պահեստ կամ այլ տնտեսական նպատակներով։ Սակայն, Հայաստանի անկախացումից հետո եկեղեցին վերանորոգվել է և կրկին դարձել գործող աղոթատեղի։

Այն միանավ բազիլիկ տիպի կառույց է, որը բնորոշ է 19-րդ դարի հայկական գյուղական եկեղեցաշինությանը։

Կառուցված է հիմնականում տեղական սրբատաշ և կոպտատաշ քարերից (տուֆ և բազալտ)։

Ունի պարզ հորինվածք՝ ուղղանկյուն հատակագծով։ Տանիքը երկթեք է։ Մուտքի վերևում սովորաբար առկա են լինում խաչային քանդակներ կամ արձանագրություններ։

Ներսում գտնվում է Սուրբ Սեղանը, իսկ պատերին փակցված են սրբապատկերներ։ Մթնոլորտը համեստ է, բայց խիստ հոգևոր։

Լուսաշողի բնակիչների համար Սուրբ Սարգիսը սրբավայր է, որտեղ նշվում են եկեղեցական բոլոր տոները, հատկապես՝ Սուրբ Սարգիս զորավարի տոնը։ Տոնի օրը գյուղում իսկական իրարանցում է լինում. մարդիկ գալիս են մատաղ անելու, օրհնություն ստանալու և երիտասարդները աղի բլիթ են ուտում՝ հույս ունենալով երազում տեսնել իրենց ապագա կեսին։

Եկեղեցու մոտակայքում հաճախ կարելի է տեսնել հին խաչքարերի բեկորներ, ինչը հուշում է, որ այս տարածքը հոգևոր կենտրոն է եղել դեռևս միջնադարից։

Տեղակայում. 
​Արարատի մարզ, գյուղ Լուսաշող (Վարդաշատի հարևանությամբ)։

Կորդինատներ. 39.8583° N, 44.9800° E