Դարիկո Վիրաբի Խաչատրյանը ծնվել է 1959 թվականի մարտի 31-ին Արարատի (Վեդու) շրջանի Սովետաշեն (այժմ՝ Զանգակատուն) գյուղում:

Նա տաղանդավոր հայ գրող է, մանկավարժ, բանաստեղծուհի, ինչպես նաև Հայաստանի գրողների միության (ՀԳՄ) անդամ 2012 թվականից:

​Իր կրթական ուղին Դարիկո Խաչատրյանը սկսել է հայրենի գյուղում՝ 1976 թվականին ավարտելով Սովետաշենի միջնակարգ դպրոցը, որից հետո ընդունվել է Ա. Բակունցի անվան պետական մանկավարժական ուսումնարան:

1980 թվականին նա ավարտել է Հաշվապահական տեխնոլոգիաների ուսումնարանը, իսկ 1981-1984 թվականներին ուսումը շարունակել է Մոսկվայի Ժողովրդական արվեստի համալսարանի երաժշտության ֆակուլտետում:

​Կյանքի որոշակի շրջանում աշխատելով գյուղատնտեսության տարբեր ոլորտներում՝ նա 1984 թվականից անցել է մանկավարժական աշխատանքի: Իր գործունեությունը սկսել է հայրենի գյուղի մսուր-մանկապարտեզում որպես երաժշտության դաստիարակչուհի, իսկ 1991 թվականից՝ գյուղի միջնակարգ դպրոցում որպես երգ-երաժշտության ուսուցչուհի և խմբավար: Նա նաև մեծ նվիրումով ղեկավարել է իր իսկ ստեղծած «Անի» մանկական երգչախումբը:

​Դարիկո Խաչատրյանի գրական ձիրքն ու ստեղծագործությունները տարիների ընթացքում պարբերաբար լույս են տեսել մի շարք հեղինակավոր պարբերականներում, այդ թվում՝ շրջանային «Արարատ» թերթում, ապա «Ավանգարդ», «Հայաստան», «Գլաձոր», «Գրական թերթ», «Գարուն», «Առագաստ», «Նարգիս» և «Անդին» հանդեսներում ու թերթերում: Նա հեղինակ է տասնհինգ ժողովածուների, գրել է բազմաթիվ վիպակներ, պատմվածքներ, էսսեներ, գրականագիտական հոդվածներ, պոեմներ և բանաստեղծություններ:

​Նրա հեղինակած առանձին գրքերի ցանկն ընդգրկում է այնպիսի արժեքավոր գործեր, ինչպիսիք են՝ «Թևերս թող, աշուն» բանաստեղծությունների ժողովածուն (1998 թ.), «Չարչարանաց ծաղիկ» բանաստեղծությունների ժողովածուն (1999 թ.), «Յոթ օր-յոթ քանդակ» պոեմն ու բանաստեղծությունները (2001 թ.), «Հե՛յ, բախտի աստղ» արձակ ստեղծագործությունը (2002 թ.), «Ճերմակ թևերի խիղճը» բանաստեղծությունների ժողովածուն (2003 թ.), «Նարնջագույն թոնիրներ» արձակը (2004 թ.), «Անտես վարդերը մտքի» բանաստեղծությունների ժողովածուն (2005 թ.), «Լույսի մեղեդի» բանաստեղծություններն ու պոեմը (2009 թ.) և «Անմեղ երգեհոն» բանաստեղծությունների ու արձակ գործերի ժողովածուն (2013 թ.):

​Բացի անհատական գրքերից, նա հանդիսանում է նաև համահեղինակ մի շարք ժողովածուների, որոնցից են՝ «Սեր ու ծնող»՝ լույս տեսած «Գյուրջինյան» ընկերության կողմից (2018 թ.), «Գարունը սիրուց է ծնվել»՝ հրատարակված «ՎՄՎ Պրինտ»-ի կողմից (2018 թ.), «Հայ արդի գրողներ» (Անրի Բագրատունի, «Արմավ» հրատարակչություն, 2018 թ.), «Սրտագիր» (ՀԳՄ, 2022 թ.) և 2024 թվականին «ԱՐՄԱՎ» հրատարակչության կողմից «XXI դարի հայ գրականություն» մատենաշարի շրջանակներում հրատարակված «ՁԱՅՆ ՀԱՅՐԵՆԱԿԱՆ» ժողովածուն (հատոր 6-րդ, պոեզիա, արձակ):

​Գրականության և մշակույթի ասպարեզում ունեցած ակնառու ավանդի համար Դարիկո Խաչատրյանն արժանացել է բազմաթիվ պատվավոր պարգևների և մրցանակների: 2010 թվականին նրան շնորհվել է ՀԳՄ և Արարատի մարզպետի սահմանած Պարույր Սևակի անվան մրցանակը:

2015 թվականին ԱՄՆ հայ գրողների միությունը նրան պարգևատրել է պատվոգրով՝ գրական վաստակաշատ գործունեության և մշակութային կյանքի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար: 2016 թվականին նա արժանացել է «Հրանտ և Մանուշակ Սիմոնյաններ» հիմնադրամի ամենամյա գրքի մրցանակաբաշխության հատուկ մրցանակին: 2017 թվականին նրան է շնորհվել ՀԳՄ և ՀՀ Պաշտպանության նախարարության համատեղ սահմանած մրցանակաբաշխության 2-րդ մրցանակը: Իսկ 2019 թվականի հոկտեմբերի 22-ին հայ գրականությանը մատուցած ծառայությունների համար նա ՀԳՄ նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանի կողմից պարգևատրվել է ՀԳՄ «Գրական վաստակի համար» մեդալով։