Տափի բերդի սուրբ եկեղեցին միջնադարյան հայկական ճարտարապետության այն ինքնատիպ նմուշներից է, որն իր զուսպ ու վեհաշուք տեսքով Արարատի մարզի Ուրցաձորի հովտի պատմական առանցքն է։

Այս կառույցը, որը հաճախ անվանում են նաև Գևորգ Մարզպետունու ամրոցի եկեղեցի, թվագրվում է 10-13-րդ դարերով և ներկայացնում է զարգացած միջնադարի թաղակապ միանավ սրահների տիպը։

Եկեղեցին կառուցված է տեղական սպիտակավուն ֆելզիտի սրբատաշ քարերով, ինչն այն տեսանելիորեն առանձնացնում է ամրոցի պարիսպների ավելի կոպիտ ու մուգ քարերից՝ ընդգծելով կառույցի հոգևոր նշանակությունը։

​Եկեղեցու ճարտարապետական հորինվածքը պարզ է, բայց խիստ համաչափ․ այն ունի ուղղանկյուն հատակագիծ, որն արևելյան կողմում ավարտվում է կիսաշրջանաձև խորանով։

Կառույցի երկթեք տանիքը վերականգնման արդյունքում ծածկվել է քարե սալերով, իսկ լույսը ներս է թափանցում արևելյան և արևմտյան ճակատների նեղ պատուհաններից։

Պատմական առումով բացառիկ արժեք է ներկայացնում հյուսիսային պատի վրա պահպանված 1256 թվականի վիմագիր արձանագրությունը, որտեղ առաջին անգամ հիշատակվում է «Տափ» տեղանունը։

Եկեղեցու ներսում և շրջակայքում պահպանվել են նաև 15-16-րդ դարերի նրբաքանդակ խաչքարեր ու տապանաքարեր, որոնք վկայում են տարածքի երկարատև հոգևոր կյանքի մասին։

​Տեղակայման առումով եկեղեցին գտնվում է ռազմավարական բացառիկ դիրքում՝ Ուրցաձոր գյուղից մոտ 6 կմ հյուսիս-արևելք, Խոսրով գետի աջ ափին գտնվող բարձրադիր հարթակի վրա։

Այն տեղավորված է Տափի բերդի պարիսպների ներսում՝ հյուսիսարևմտյան հատվածում։ Այս դիրքը թույլ է տվել, որպեսզի եկեղեցին ծառայի թե՛ որպես պաշտպանական համալիրի կայազորի աղոթատեղի, և թե՛ որպես հուսալի ապաստարան հարձակումների ժամանակ։

Այսօր եկեղեցին լիովին վերականգնված է  Հայաստանի ամենալավ պահպանված ամրոցային եկեղեցական կառույցներից մեկն է, որը գտնվում է «Խոսրովի անտառ» պետական արգելոցի հարևանությամբ՝ դառնալով պատմամշակութային զբոսաշրջության կարևորագույն կետերից մեկը։

Կոորդինատներ. 39.975444°N, 44.909056°E

Լուսանկարները `Հուշարձանների պահպանության Արարատի մարզային ծառայության