Բարակաղբյուրը Արարատի մարզի ուշագրավ գետերից է, որը հոսում է  Դաշտաքար և Ուրցաձոր գյուղերի տարածքով։ Այն Վեդի գետի ձախակողմյան վտակն է։

Գետի բնութագիրը
Սկիզբ է առնում Ուրծի լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերից՝ մոտ 2000 մետր բարձրությունից։
 Լեռնային, սեզոնային տատանումներով հարուստ գետ է։ Գարնանը ձնհալի ժամանակ այն բավականին ջրառատ է, իսկ ամռան վերջին կարող է զգալիորեն նվազել։ 

Գետի հունը անցնում է խորը և գեղատեսիլ կիրճերով, որոնք հարուստ են ժայռային կազմավորումներով։

Անվան ծագումը
Ժողովրդական ստուգաբանությամբ՝ «Բարակաղբյուր» նշանակում է ոչ միայն նեղ կամ քիչ ջուր ունեցող, այլև «բարակ (նրբորեն) հոսող բարիք»: Ըստ ավանդության՝ գետը սկիզբ է առել մի աղբյուրից, որն առաջացել է լեռների խորքում ապրող մի ճգնավորի աղոթքից: Երբ երկիրը չորացել է, նա իր գավազանով հարվածել է ժայռին, և այնտեղից սկսել է հոսել մի բարակ, բայց անմահական ջուր, որը երբեք չի ցամաքել նույնիսկ ամենաշոգ ամռանը:

​2. Գևորգ Մարզպետունու և «Ուժի ջրի» լեգենդը
Քանի որ գետը հոսում է Տապի բերդի (Գևորգ Մարզպետունի ամրոցի) մոտով, տեղացիները պատմում են, որ Մարզպետունի իշխանն ու իր քաջերը հենց այս գետի ջրով են զովացել և ուժ հավաքել թշնամու դեմ ճակատամարտերից առաջ: Ասում են, որ Բարակաղբյուրի ջուրը լեռների զուրալությունն ու ուժն է հաղորդում խմողին, ինչն օգնել է փոքրաթիվ հայ զինվորներին հաղթել բազմակի գերազանցող թշնամուն:

​3. «Լացող ժայռերի» լեգենդը
Բարակաղբյուրի կիրճում հաճախ կարելի է տեսնել ժայռերից ծորացող փոքրիկ ջրի շիթեր: Լեգենդն ասում է, որ դրանք լեռների հոգիների արցունքներն են, ովքեր սգում են տարածաշրջանում տեղի ունեցած պատմական մեծ կորուստները: Այդ «արցունքները» միախառնվում են գետին՝ դարձնելով այն սուրբ և մաքրագործող:

Տեղակայումը.
​Գետը սկիզբ է առնում Ուրծի լեռնաշղթայի հյուսիսային լանջերից: Այն անցնում է Դաշտաքար գյուղի մոտով և միանում Վեդի գետին Ուրցաձոր գյուղի տարածքում (Տապի բերդից ոչ հեռու):

Լավագույն ժամանակը. Ապրիլ-հունիս ամիսներին, երբ գետը ջրառատ է, իսկ կիրճը՝ կանաչ։

Կոորդինատներ. 39.932585°N, 44.835412°E