Երախի լեռնաշղթան  Հայաստանի բնաշխարհի ուշագրավ և ռազմավարական կարևորություն ունեցող տարածքներից մեկն է, որը ձգվում է Արարատի մարզում՝ որպես Գեղամա լեռնավահանի հարավարևմտյան լեռնաճյուղավորում։

Այս լեռնաշղթան բնական պատնեշ է ձևավորում Արարատյան հարթավայրի, Ազատ և Վեդի գետերի միջև՝ իր ուրույն տեսքով ու աշխարհագրական դիրքով դառնալով տարածաշրջանի անբաժանելի մասը։

Լեռնաշղթայի ամենաբարձր կետը Երախ գագաթն է, որն ունի 1419 մետր բարձրություն։

Իր երկրաբանական կառուցվածքով այն ունի հրաբխային ծագում և հիմնականում կազմված է անդեզիտաբազալտներից ու տուֆերից, ինչն էլ պայմանավորում է լանջերի յուրահատուկ գունային երանգները՝ սկսած շագանակագույնից մինչև կարմրավուն։

​Լեռնաշղթայի լանջերը բնութագրվում են կիսաանապատային և լեռնատափաստանային բուսականությամբ, որտեղ անտառներ չկան, սակայն առկա է հարուստ կենդանական աշխարհ, այդ թվում՝ Հայաստանի Կարմիր գրքում գրանցված սողուններ և թռչնատեսակներ։

Պատմական տեսանկյունից Երախի լեռները դարեր շարունակ ծառայել են որպես բնական դիտակետեր և պաշտպանական հենակետեր հայոց հնագույն մայրաքաղաքների՝ Արտաշատի և Դվինի համար։

Լեռների ստորոտներին և բարձունքներին պահպանվել են բրոնզեդարյան և երկաթեդարյան բնակատեղիների, դամբարանադաշտերի ու հնագույն ամրոցների հետքեր, որոնք վկայում են այս տարածքի վաղեմի բնակեցված լինելու մասին։

​Այսօր Երախի լեռնաշղթան մեծ հետաքրքրություն է ներկայացնում հատկապես էկոտուրիզմի և ակտիվ հանգստի սիրահարների համար։

Շնորհիվ իր չափավոր բարձրության և կտրտված ռելիեֆի, այն հիանալի վայր է քայլարշավների և լեռնային հեծանվասպորտի համար։

Գագաթից բացվում է հորիզոնի լայն տեսարան դեպի սուրբ Մասիս լեռը, Արարատյան դաշտի համայնապատկերը և Գեղամա լեռների հարավային հատվածը։

Երախի լեռները հատկապես գեղեցիկ են մայրամուտի ժամանակ, երբ արևի ճառագայթները շեշտում են ապարների գունային բազմազանությունը՝ ստեղծելով տպավորիչ և անմոռանալի պատկերներ։

Լեռնաշղթան ձգվում է Ազատ և Վեդի գետերի միջև՝ լինելով բնական սահման Արարատյան դաշտի համար։

Կոորդինատներ. 39.9572°N, 44.7525°E