Ճանաչենք Արարատի մարզի հսկաներին- Արամ Օգսենի Գրիգորյան`երկնքի ու հայրենիքի նվիրյալը
Այսօր մեր խոնարհումն ենք բերում Արցախյան գոյամարտի ամենաերիտասարդ և տաղանդավոր օդաչուներից մեկին՝ Արամ Գրիգորյանին։
Նրա կյանքը կարճ էր, բայց սխրանքը՝ հավերժական։
Կենսագրություն և կրթություն
Արամ Օգսենի Գրիգորյանը ծնվել է 1967 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Արարատի մարզի Ղուկասավան գյուղում։
Դեռ դպրոցական տարիներից նա տարված էր ավիացիայով։
Ուսումնառության ընթացքում աչքի է ընկել բացառիկ կարգապահությամբ և թռիչքային բնատուր տաղանդով, ինչը թույլ տվեց նրան շատ երիտասարդ տարիքում վստահել բարդ ռազմական առաջադրանքներ։
Մասնագիտական և ռազմական ուղի
Արամը պատկանում էր այն սերնդին, որը ստիպված եղավ քաղաքացիական ավիացիայից անմիջապես անցնել պատերազմական ռելսերի։
Հմուտ մասնագետ. Որպես Մի-8 ուղղաթիռի օդաչու-շտուրման, նա կարողանում էր կողմնորոշվել լեռնային բարդ տեղանքում և անտեսանելի մնալ թշնամու ՀՕՊ միջոցների համար։
Արցախի փրկության ուղին. 1991-1993 թթ. նա իրականացրել է տասնյակ թռիչքներ դեպի պաշարված Շահումյան և Մարտակերտ։
Նա այն օդաչուներից էր, ովքեր թռչում էին «մահվան եզրով»՝ միայն թե տեղ հասցնեին անհրաժեշտ զինամթերքն ու դեղորայքը։
Հերոսական մահը
1993 թվականի ապրիլի 16-ին, երբ ընթանում էին ճակատագրական մարտեր Գյուլիստանի համար, Արամի անձնակազմը հերթական անգամ օգնության էր շտապում մեր տղաներին։
Թշնամու կողմից խոցված ուղղաթիռը դարձավ նրա վերջին հանգրվանը։
Նա ընդամենը 25 տարեկան էր՝ լի կյանքով և ապագայի մեծ հույսերով։
Պարգևներ և Հիշատակ
Հետմահու պարգևատրվել է «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանով։
Նրա անունով է անվանակոչվել Ղուկասավանի միջնակարգ դպրոցի դասարաններից մեկը, որտեղ նրա կերպարը ոգեշնչման աղբյուր է նոր սերնդի համար։
Թաղման վայրը
Արամ Գրիգորյանը հանգչում է «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում։
Հավերժ փա՜ռք մեր երկնային արծվին։
