news-details
Արարատյան Պատմություններ

Ճանաչենք Արարատի մարզի հսկաներին - Արայիկ Ժորայի Ալեքյան.Հայկական ժամանակակից քանդակագործության լեգենդը

 Արայիկ Ալեքյանը ծնվել ծնվել է 1959 թվականին Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում։

1979 թ. ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, իսկ 1985 թ.`  Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժինը։

1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ Ապրում և ստեղծագործում է Երևանում և Վեդիում։

​Արայիկ Ալեքյանը  Հայաստանում «երկաթյա քանդակագործության» հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկն է։

Նա աշխատում է բացառապես սև մետաղով (երկաթ)։ Նրա արվեստի առանձնահատկությունը մետաղի ջարդոններին, արդյունաբերական դետալներին և ամրաններին «երկրորդ կյանք» տալն է։

Քանդակները բնութագրվում են դինամիկայով, էքսպրեսիայով և թափանցիկությամբ։ Նա չի փորձում փակել մետաղի ներքին տարածությունը, այլ օգտագործում է «ցանցկեն» կառուցվածքը՝ ստեղծելով թեթևության պատրանք։

Կասկադում գտնվող նրա «Ռնգեղջյուրը» դարձել է Երևանի ամենաշատ լուսանկարվող օբյեկտներից մեկը։

​«Անիվների վրա թռչող ձին» (Երևան, Մոսկվա կինոթատրոնի առջև) – Շարժման և ազատության խորհրդանիշը։

 

«Գայլեր» (Վեդիի մուտքի մոտ) – Իր ծննդավայրի համար արված այս քանդակաշարը դարձել է քաղաքի այցեքարտը։

«Սարդը»-Սարդը արվեստում հաճախ խորհրդանշում է աշխատասիրությունն ու արարումը (քանի որ նա անդադար հյուսում է իր ցանցը)։ Ալեքյանի պարագայում սա կարծես հենց քանդակագործի մետաֆորն է, ով մետաղական թելերով «հյուսում» է իր քանդակները։

 

Արայիկ Ալեքյանի ստեղծագործական կենսագրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Վազգեն Սարգսյանի հուշարձանը, որը տեղադրված է Արարատ քաղաքում (Արարատի մարզի վարչական կենտրոնում)։

Արվեստագետի վաստակը բարձր է գնահատվել պետական մակարդակով.

​2011 թ. – Արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարչի կոչմանը։ ​

Արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի և բազմաթիվ միջազգային սիմպոզիումների դափնեկիր է։

Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Բելգիայում և Ռուսաստանում։ Այսօր դրանք զարդարում են ինչպես թանգարաններն (Ազգային պատկերասրահ, Ժամանակակից արվեստի թանգարան), այնպես էլ արտերկրի մասնավոր հավաքածուները։

​«Ես փորձում եմ երկաթին տալ այն ջերմությունը, որը մարդիկ սովորաբար փնտրում են կենդանի էակների մեջ»: — Արայիկ Ալեքյան