Արայիկ Ալեքյանը ծնվել ծնվել է 1959 թվականին Արարատի մարզի Վեդի քաղաքում։
1979 թ. ավարտել է Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, իսկ 1985 թ.` Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժինը։
1988 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ Ապրում և ստեղծագործում է Երևանում և Վեդիում։
Արայիկ Ալեքյանը Հայաստանում «երկաթյա քանդակագործության» հիմնադիրներից և ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից մեկն է։
Նա աշխատում է բացառապես սև մետաղով (երկաթ)։ Նրա արվեստի առանձնահատկությունը մետաղի ջարդոններին, արդյունաբերական դետալներին և ամրաններին «երկրորդ կյանք» տալն է։
Քանդակները բնութագրվում են դինամիկայով, էքսպրեսիայով և թափանցիկությամբ։ Նա չի փորձում փակել մետաղի ներքին տարածությունը, այլ օգտագործում է «ցանցկեն» կառուցվածքը՝ ստեղծելով թեթևության պատրանք։
Կասկադում գտնվող նրա «Ռնգեղջյուրը» դարձել է Երևանի ամենաշատ լուսանկարվող օբյեկտներից մեկը։

«Անիվների վրա թռչող ձին» (Երևան, Մոսկվա կինոթատրոնի առջև) – Շարժման և ազատության խորհրդանիշը։

«Գայլեր» (Վեդիի մուտքի մոտ) – Իր ծննդավայրի համար արված այս քանդակաշարը դարձել է քաղաքի այցեքարտը։
«Սարդը»-Սարդը արվեստում հաճախ խորհրդանշում է աշխատասիրությունն ու արարումը (քանի որ նա անդադար հյուսում է իր ցանցը)։ Ալեքյանի պարագայում սա կարծես հենց քանդակագործի մետաֆորն է, ով մետաղական թելերով «հյուսում» է իր քանդակները։
Արայիկ Ալեքյանի ստեղծագործական կենսագրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում Վազգեն Սարգսյանի հուշարձանը, որը տեղադրված է Արարատ քաղաքում (Արարատի մարզի վարչական կենտրոնում)։

Արվեստագետի վաստակը բարձր է գնահատվել պետական մակարդակով.
2011 թ. – Արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության վաստակավոր նկարչի կոչմանը։
Արժանացել է ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալի և բազմաթիվ միջազգային սիմպոզիումների դափնեկիր է։
Նրա աշխատանքները ցուցադրվել են Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Բելգիայում և Ռուսաստանում։ Այսօր դրանք զարդարում են ինչպես թանգարաններն (Ազգային պատկերասրահ, Ժամանակակից արվեստի թանգարան), այնպես էլ արտերկրի մասնավոր հավաքածուները։
«Ես փորձում եմ երկաթին տալ այն ջերմությունը, որը մարդիկ սովորաբար փնտրում են կենդանի էակների մեջ»: — Արայիկ Ալեքյան